Omegapur OK/12E i Purios to dwie polskie pianki otwartokomórkowe, które inwestorzy często zestawiają ze sobą przy wyborze materiału na poddasze. Omegapur to produkt krakowskiej firmy Omegapur, komunikowany jako rozwiązanie „zielone”, z atestami i samogaśnięciem. Purios to system marki Purinova, jednego z bardziej rozpoznawalnych polskich producentów pianek. Zobaczmy, jak wypadają obok siebie na parametrach z kart, bo to one, a nie hasła marketingowe, decydują o tym, co zrobi piana na Twoim dachu.
Krótka wersja
- Purios wygrywa na twardych parametrach: niższa lambda (0,036 vs 0,039) i lepiej udokumentowana, niższa nasiąkliwość (≤7,5 vs ≤16 kg/m²).
- Omegapur odpowiada wizerunkiem ekologicznym, samogaśnięciem i kompletem atestów (PZH, ITB), ale jego karta gorzej wypada w izolacyjności i chłonności wody.
- Obie są otwartokomórkowe, spieniane wodą, w klasie ogniowej E. Dla większości typowych poddaszy Purios ma przewagę na liczbach; Omegapur bywa wyborem, gdy priorytetem jest „zielona” narracja i dostępność lokalnej ekipy.
Parametry obok siebie
Poniżej odczyt z kart technicznych obu pianek. Dla Puriosa podaję wariant E (najczęściej stosowany na poddaszach); wariant F ma bardzo zbliżone parametry cieplne przy klasie ogniowej F. Lambdę podaję jako deklarowaną (λD).
| Parametr | Omegapur OK/12E | Purios E |
|---|---|---|
| Współczynnik λD | 0,039 W/(m·K) | 0,036 W/(m·K) |
| Klasa reakcji na ogień | E (samogasnąca) | E |
| Nasiąkliwość wody Wp | ≤ 16 kg/m² (karta IT; w DWU: NPD) | ≤ 7,5 kg/m² (EN 1609) |
| Opór dyfuzyjny pary μ | 7 | ≥ 6,35 |
| Gęstość pozorna | 8–12 kg/m³ | 9–12 kg/m³ |
| Komórki otwarte | > 95% (zamknięte <5%) | 90–95% |
| Środek spieniający | woda / CO₂ | woda |
| Atesty / wyróżniki | PZH, ITB, wizerunek „zielona” | atest higieniczny PZH |
Wartości z kart technicznych i deklaracji właściwości użytkowych Omegapur OK/12E oraz Purios E (Purinova). Uwaga do nasiąkliwości Omegapur: karta techniczna podaje ≤16 kg/m², natomiast w deklaracji właściwości użytkowych parametr jest oznaczony jako NPD (nieokreślony) — to istotna różnica przy porównaniu. Karty bywają aktualizowane; przy wycenie weryfikuj aktualną wersję dokumentu.
Gdzie wygrywa Purios
Na twardych parametrach przewagę ma Purios. Pierwsza rzecz to izolacyjność: lambda deklarowana 0,036 jest wyraźnie niższa niż 0,039 u Omegapuru, co przy tej samej grubości daje zauważalnie lepszy opór cieplny, rzędu kilku–kilkunastu procent. Druga to woda: nasiąkliwość Puriosa na poziomie nie większym niż 7,5 kg/m² według EN 1609 jest podana wprost w karcie i w deklaracji, podczas gdy u Omegapuru wartość z karty (≤16) jest wyższa, a w deklaracji właściwości użytkowych w ogóle nieokreślona (NPD). Dla pianki otwartej, która ma oddychać, pewna nasiąkliwość to norma, ale Purios ma tu i lepszą liczbę, i pełniejszą dokumentację.
Gdzie broni się Omegapur
Omegapur ma swoje mocne strony, tyle że innego rodzaju. Marka konsekwentnie buduje wizerunek produktu „zielonego”, spienianego wodą i dwutlenkiem węgla, z bardzo wysokim udziałem komórek otwartych (ponad 95%). Karta akcentuje samogaśnięcie oraz komplet krajowych dokumentów, w tym atest higieniczny PZH i aprobatę ITB, co dla części inwestorów jest ważnym argumentem zaufania. Opór dyfuzyjny μ na poziomie 7 jest zbliżony do Puriosa, więc pod kątem paroprzepuszczalności obie pianki są w tej samej lidze. Dla kogoś, komu zależy na lokalnym producencie i „ekologicznej” narracji, Omegapur bywa naturalnym wyborem, o ile ma dostęp do rzetelnej ekipy pracującej na tym systemie.
Werdykt: na liczbach prowadzi Purios
Jeśli kierujesz się parametrami przegrody, mocniejszą kartą jest Purios: lepsza izolacyjność (λD 0,036) i niższa, lepiej udokumentowana nasiąkliwość. Omegapur broni się wizerunkiem ekologicznym, samogaśnięciem i kompletem atestów, ale w izolacyjności i chłonności wody ustępuje. Dla większości typowych poddaszy użytkowych bezpieczniejszym wyborem „na liczbach” jest Purios; Omegapur ma sens tam, gdzie priorytetem jest zielona narracja i lokalna dostępność, a różnicę w lambdzie da się nadrobić grubością.
Dla jakiego dachu ma sens która
Purios sprawdzi się wszędzie tam, gdzie zależy Ci na możliwie najlepszej izolacyjności przy rozsądnej grubości i na pełnej, jednoznacznej dokumentacji parametrów. Omegapur warto rozważyć, gdy kluczowa jest dla Ciebie „zielona” charakterystyka produktu, samogaśnięcie i lokalny producent, a nieco wyższą lambdę zaakceptujesz kosztem większej grubości warstwy. W obu przypadkach fundamentem jest to samo: sucha, zdrowa więźba, prawidłowa wentylacja i właściwie dobrana grubość natrysku.
Zamiast wybierać na podstawie samego marketingu, umów bezpłatną wycenę — obejrzę konstrukcję Twojego dachu, zestawię Omegapur i Puriosa (oraz inne marki z rankingu pianek otwartokomórkowych) i wskażę, co realnie będzie dla Ciebie najlepsze, w najlepszej cenie.
Najczęstsze pytania
Omegapur czy Purios — co jest lepsze?
Na twardych parametrach lepiej wypada Purios: ma niższą lambdę (0,036 vs 0,039) i niższą, lepiej udokumentowaną nasiąkliwość (≤7,5 vs ≤16 kg/m²). Omegapur odpowiada wizerunkiem ekologicznym, samogaśnięciem i kompletem atestów. Ostateczny wybór zależy od priorytetu i od konkretnego dachu.
Która pianka lepiej izoluje?
Purios. Jego lambda deklarowana to 0,036 W na metr i kelwin, wobec 0,039 u Omegapuru. Przy tej samej grubości Purios daje zauważalnie lepszy opór cieplny, więc dla Omegapuru trzeba zaplanować odrobinę grubszą warstwę, żeby uzyskać ten sam efekt.
Czy Omegapur naprawdę chłonie więcej wody?
Według dokumentów tak. Karta Omegapuru podaje nasiąkliwość na poziomie ≤16 kg/m², a w deklaracji właściwości użytkowych parametr jest oznaczony jako NPD (nieokreślony). Purios podaje ≤7,5 kg/m² wprost w karcie i deklaracji. Dla obu pianek to i tak wartości typowe dla otwartej struktury, ale Purios ma tu lepszą liczbę i pełniejszą dokumentację.
Czy Omegapur jest bardziej ekologiczny?
Omegapur mocno komunikuje „zielony” charakter: spienianie wodą i CO₂ oraz bardzo wysoki udział komórek otwartych. Warto jednak pamiętać, że Purios również jest spieniany wodą i także jest pianką otwartokomórkową, więc pod względem chemii spieniania obie są zbliżone. Różnica jest bardziej w komunikacji marki niż w zasadniczej technologii.
Która pianka ma lepszą klasę ogniową?
Obie mają klasę reakcji na ogień E, przy czym Omegapur akcentuje samogaśnięcie. Purios występuje też w wariancie F. W pomieszczeniach mieszkalnych i tak stosuje się okładzinę, na przykład z płyty gipsowo-kartonowej, która podnosi klasę ogniową całej przegrody, więc o bezpieczeństwie decyduje pełny układ warstw, a nie sama pianka.
Masz wyceny na Omegapur i Purios? Zestawmy je pod Twój dach
Prześlij mi oferty albo umów bezpłatne oględziny, a przejdę obie pianki rubryka po rubryce pod kątem Twojej konstrukcji: lambda, klasa ognia, nasiąkliwość, paroprzepuszczalność i grubość. Powiem wprost, która będzie dla Twojego dachu lepszym wyborem, i dobiorę najlepszą piankę w najlepszej cenie. Woj. śląskie, małopolskie, opolskie, łódzkie i świętokrzyskie.